Dlaczego boli w polskich szpitalach?

Ból pooperacyjny w polskich szpitalach - dlaczego pacjenci ciągle cierpią z powodu bólu?

Przyczyny organizacyjne

  • Brak ustalonej odpowiedzialności za opiekę nad pacjentem w okresie pooperacyjnym. Nie wiadomo, kto właściwie ma się zajmować zwalczeniem bólu? Czy ma to być anestezjolog, który znieczulał danego pacjenta, czy też lekarz z macierzystego oddziału? Ból pooperacyjny to problem nie tylko 24 najbliższych godzin po zabiegu operacyjnym...

  • Nie ustalanie indywidualnego dawkowania leków w stosunku do każdego z pacjentów - zlecenia przybierają najczęściej formę - "leki przeciwbólowe w razie potrzeby". Nie wiadomo jakie leki, w jakiej dawce, kiedy i jak często oraz w jakiej formie.

  • Brak ustalonych schematów leczenia bólu w stosunku do najczęściej przeprowadzanych zabiegów operacyjnych. Najczęściej wygląda to w ten sposób , ze zarówno w przypadku resekcji żołądka jak i operacji np. stenozy kanału nadgarstka terapii polega na podawaniu pyralginu im. O ile pacjentowi po plastyce kanału nadgarstka często ta forma terapii pomoże, to z cala pewność a nie będzie wystarczająca w odniesieniu do pacjenta po dużym zbiegu brzusznym.

  • Brak zespołów zwalczania bólu ostrego (APS) w polskich szpitalach.

  • Brak w szpitalach wykwalifikowengo personelu średniego, który byłby przekonany o konieczności zwalczania bólu pooperacyjnego. Większości pielęgniarek z oddziałów zabiegowych nie zależy na tym, aby pacjenta po operacji nie bolało. To mój indywidualny pogląd.

  • Domięśniowe, a nie dożylne podawanie leków p.bólowych.

  • Powszechny brak oceny bólu w aspekcie ilościowym - skale oceny bólu nie są stosowane.

  • Brak ustalonych schematów postępowania, gdy ból się nasila lub w odniesieniu do sytuacji, gdy występują działania uboczne związane z leczeniem p. bólowym.

  • Brak powszechnej identyfikacji pacjentów, u których można spodziewać się znacznego natężenia bólu pooperacyjnego.

  • Nie mierzenie po leczeniu p. bólowym poziomu satysfakcji pacjenta.

  • Brak profilaktyki p. wymiotnej - Powikłania leczenia p. bólowego są zwalczane ale im się nie zapobiega.

  • Nie stosowanie na szeroką skale LZM.

  • Stosowanie monoanalgezji.

  • Prowadzenie leczenia p.bólowego bez środków wspomagających.

  • Brak wykorzystania wszystkich dostępnych dróg podawania środków p. bólowych.

Przyczyny edukacyjne

  • Powszechne przekonanie, że po zabiegu operacyjnym ból jest zupełnie normalnym i naturalnym zjawiskiem.

  • Niewiedza lekarzy i pielęgniarek oddziałów zabiegowych dot. farmakologii leków p.bólowych: wskazań, dawkowania, czasu działania, działań ubocznych.

  • Strach przed dawkowaniem opioidów.

  • Mity o opioidach panujące zarówno wśród personelu średniego, jak i wśród lekarzy ("pacjent przestanie oddychać", "pacjent stanie się narkomanem")

  • Brak szkoleń dotyczących farmakologii stosowanych środków i technik zwalczania bólu.

  • Brak szkoleń dot. nowoczesnych (?) metod zwalczania bólu.

  • Brak systematycznych szkoleń i nieznajomość schematów postępowania reanimacyjnego.

  • Brak systematycznych szkoleń i odświeżania wiedzy dotyczącej postępowania p.bólowego.

  • Brak szkoleń dotyczących PCA.

  • Powszechne funkcjonowanie schematu podawania leku na żądanie, a nie wg. zegara.

  • Brak wiedzy, jakie powikłania niesie ze sobą ból.

  • Powszechny mit wśród personelu szpitali, że po zabiegu operacyjnym powinno boleć. Dotyczy to również lekarzy!

  • Brak wyedukowania społeczeństwa odnośnie bólu pooperacyjnego. Lepiej jest już z bólem przewlekłym.

Przyczyny finansowo-sprzętowe

  • Nikt nie liczy kosztów, jakie niesie ze sobą nieodpowiednie postępowanie p.bólowe.

  • Powszechny brak sal wybudzeniowych i pooperacyjnych.

  • Brak pomp do PCA.

  • Brak pomp strzykawkowych.

  • Brak aparatury monitorującej (Pulsoksymetry, kapnografy, kardiomonitory) umożliwiających bezpieczna terapię w okresie pooperacyjnym.

  • Nie są liczone koszty w odniesieniu do poszczególnych procedur leczenia bólu pooperacyjnego. Nikt nie wie, czy i o ile całkowity koszt terapii zo przez trzy dni jest droższy czy tańszy od całkowitego kosztu terapii polegającej na wlewie iv opioidów przez np. 6 dni?

  • Nikt nie liczy w sposób systematyczny kosztów związanych z przedłużonym pobytem pacjenta w szpitalu. Nie są liczone korzyści wynikające z szybszego uruchomienia pacjenta po zabiegu operacyjnym.

08-10-2011