ZASADY I KRYTERIA PRZYJĘĆ I WYPISÓW PACJENTÓW DO OIT

 

 

1. Do OIT będą przyjmowani chorzy po ukończeniu 18. roku życia, w wyjątkowych przypadkach dzieci.

2. Maksymalna leczona ilość chorych wynosi jednoczasowo 3.

3. O przyjęciu chorego do OIT decyduje lekarz dyżurny.

4. Do OIT będą przyjmowani  chorzy z Izby Przyjęć, oddziałów Szpitala oraz chorzy z innych szpitali.

5. Każdorazowe przyjęcie chorego spoza Szpitala musi być uzgodnione telefonicznie z lekarzem dyżurnym. Zalecane jest, aby każde takie uzgodnienie przeniesienia do OIT poprzedzone było konsultacją z anestezjologiem z danego szpitala, potwierdzającym konieczność leczenia chorego w warunkach Oddziału Intensywnej Terapii.

6. Chorzy do OIT przyjmowani będą w miarę posiadanych wolnych miejsc, przy czym pierwszeństwo mają chorzy ze Szpitala.

7. Ze względu na istnienie w Szpitalu Sali Intensywnego Nadzoru o profilu kardiologicznym, pacjenci ze schorzeniami kardiologicznymi będą przyjmowani do OIT tylko przy braku miejsc w w/w sali i wolnych miejsc w OIT.

8. Przy braku miejsc w OIT i konieczności stosowania metod intensywnej terapii u chorych z oddziałów Szpitala pożyczany jest w miarę możliwości z OIT niezbędny sprzęt (np. pompy infuzyjne) oraz świadczone są konsultacje anestezjologiczne na każde wezwanie lekarzy oddziałowych, jednak za leczenie chorych odpowiada ten oddział, na którym chory przebywa.

10. Poniższe zasady należy traktować jako ogólne zalecenia, a nie bezwzględne warunki przyjęcia lub odmowy przyjęcia.

Do OIT będą przyjmowani chorzy w stanach potencjalnie odwracalnego bezpośredniego zagrożenia życia, którzy wymagają intensywnego leczenia lub inwazyjnego monitorowania, a szczególnie:

- leczenia respiratorem lub innej formy przyrządowego wspomagania wentylacji;

- intensywnego żywienia pozajelitowego.

Poza wymienionymi zasadami należy kierować się również stanem klinicznym chorego i przyjmować chorych w zależności od patologii, dotyczących poszczególnych układów czy narządów wg następujących kryteriów:

A/ układ oddechowy:

- ostra niewydolność oddechowa, wymagająca leczenia respiratorem;

- zaostrzenie przewlekłej niewydolności oddechowej, wymagające leczenia respiratorem;

- stan astmatyczny, nie ustępujący po konwencjonalnym leczeniu farmakologicznym;

- zator naczyń płucnych, zagrażający życiu;

- każda patologia innych układów ze zwiększeniem zapotrzebowania na tlen, wymagająca w celu zmniejszenia tego zapotrzebowania sedacji i leczenia respiratorem.

B/ układ krążenia:

- wstrząs hipowolemiczny, pourazowy, septyczny, anafilaktyczny;

- głęboka hipotensja, wymagająca intensywnej resuscytacji płynowej, wlewu amin presyjnych, tlenoterapii, połączona z koniecznością intensywnego monitorowania (PCWP, CO, CI);

C/ Śpiączka i stupor z powodów innych niż schorzenia neurologiczne, połączona z niewydolnością oddechową lub pogarszaniem się stanu chorego w kierunku niewydolności oddechowej.

D/ Ostra niewydolność wątroby ze śpiączką wątrobową.

E/ Ciężka posocznica z zaburzeniami krążenia i wstrząsem septycznym.

F/ Ostre krwotoczno - martwicze zapalenie trzustki.

G/ Urazy lub oparzenia z towarzyszącym wstrząsem, zaburzeniami świadomości (GCS poniżej 7 pkt), zaburzeniami oddechowymi.

H/ Powikłania pooperacyjne:

- konieczność przedłużonej sztucznej wentylacji;

- stałe krwawienie lub krwotok, wymagające przetaczania dużych objętości krwi i preparatów krwiopochodnych oraz innych płynów;

- labilny stan pacjenta z koniecznością stałego inwazyjnego lub intensywnego monitorowania;

- zawał mięśnia serca, od którego upłynęło mniej niż 6 miesięcy i pacjent jest niestabilny krążeniowo;

- znaczne zaburzenia układu krążenia w czasie operacji, wymagające dalszej diagnostyki i monitorowania;

- znacznego stopnia zaburzenia gospodarki wodno - elektrolitowej czy kwasowo - zasadowej, wymagające długotrwałego dokładnego wyrównywania.

Uwaga ogólna: W OIT powinni przebywać chorzy, którzy mają minimum 25 punktów wg TISS Cullena (z zastrzeżeniem pkt. 8).

11. Leczenie w OIT ma charakter wielospecjalizacyjny, a osobą koordynującą i odpowiadającą za nie jest lekarz anestezjolog. W leczeniu należy wykorzystać wszelkie możliwe metody, wymagane z punktu widzenia medycznego.

12. Jeżeli stan chorego wymaga niedostępnych chwilowo lub całkowicie w Szpitalu metod diagnostyki i leczenia, może być on przeniesiony do innego szpitala zgodnie z rejonizacją lub innymi obowiązującymi umowami. Miejsce w innym szpitalu lub badanie diagnostyczne należy każdorazowo uzgodnić telefonicznie.

13. Chorzy, przyjęci do OIT z  innych szpitali, mogą być przeniesieni do szpitala  macierzystego, jeżeli stan chorego zezwala na transport, a dalsza terapia może być kontynuowana w szpitalu macierzystym. Przekazanie takiego chorego musi być uzgodnione telefonicznie, a transport musi odbywać się pod opieką lekarza (karetką R).

14. Przekazanie chorego do innego Oddziału Szpitala może mieć miejsce po ustąpieniu lub zmniejszeniu się patologii, która była przyczyną leczenia w OIT. Ogólną zasadą jest przekazywanie chorych nie wymagających leczenia respiratorem. Wyłącznie w sytuacjach wyjątkowych (konieczność pilnego przyjęcia chorego przy braku wolnych miejsc) można przekazać do innego oddziału chorego niewydolnego oddechowo. Każdorazowe przekazanie chorego do innego oddziału musi być uzgodnione z lekarzem z tego oddziału.

15. We wszelkich przypadkach spornych decyzję co do przyjęcia lub wypisu chorego podejmuje Dyrektor Szpitala.